Kryzys emocjonalny u dzieci i młodzieży. Tych sygnałów nie wolno ignorować
![]() |
| zdjęcie ilustracyjne |
Problemy w szkole, presja, konflikty z rówieśnikami czy poczucie osamotnienia mogą doprowadzić młodego człowieka do poważnego kryzysu emocjonalnego.
Kryzys psychiczny nie zawsze jest od razu widoczny. Może objawiać się wycofaniem, nasilającym się lękiem, poczuciem bezradności czy utratą zainteresowania codziennym życiem. Szczególnej reakcji wymagają jednak bezpośrednie komunikaty dotyczące samookaleczenia lub myśli samobójczych.
W takiej sytuacji najważniejsze jest potraktowanie słów młodej osoby poważnie. Nie należy zostawiać jej samej. Potrzebna jest spokojna rozmowa, bez oceniania i bagatelizowania problemu, a następnie kontakt z rodzicem, opiekunem, nauczycielem, pedagogiem lub psychologiem.
Jeżeli istnieje bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia, należy natychmiast zadzwonić pod numer alarmowy 112.
Pomoc jest dostępna przez całą dobę
Dzieci i młodzież mogą także skorzystać z profesjonalnej, bezpłatnej pomocy telefonicznej. Dostępne są między innymi:
116 111 – Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży. Linia działa przez całą dobę, siedem dni w tygodniu.
800 12 12 12 – Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka. Pomoc jest bezpłatna, anonimowa i dostępna całodobowo.
800 70 22 22 – Centrum Wsparcia dla Osób w Kryzysie Psychicznym. Telefon działa całodobowo i bezpłatnie.
112 – numer alarmowy, pod który należy dzwonić w przypadku bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia.
Rozmowa z bliską osobą albo specjalistą może być pierwszym krokiem do przerwania narastającego kryzysu. Nie trzeba mieć pewności, że sytuacja jest już bardzo poważna. Sam niepokój związany z zachowaniem dziecka czy nastolatka jest wystarczającym powodem, by zareagować i poszukać pomocy.
Źródło: Policja Dolnośląska, Ministerstwo Zdrowia, Rzecznik Praw Dziecka

